Na Mikołaja zażyczyłaś sobie "Drona". Dokładnie takiego samego jak ma Filip.
Na początku razem z mamą myśleliśmy, że żartujesz. Chociaż nie ukrywaliśmy zadowolenia z wyboru prezentu, bo byliśmy prawie pewni, że zażyczysz sobie jakąś lalkę, albo coś podobnego.
Bardzo nam się ten pomysł spodobał i cieszyliśmy się, że wybrałaś sobie coś oryginalnego.
Przeszukałem połowę Internetu w poszukiwaniach podobnego (nie było łatwo, bo okazało się, że to prezent na czasie i w wielu sklepach już takich latawców nie było) i udało się znaleźć. Co prawda to nie jest prawdziwy Dron, ale też lata i jest zdalnie sterowany.
Okazało się, że to bardzo fajna zabawka, chociaż trudna w opanowaniu.
Ja też mam problemy ze sterowaniem, ale jestem pewien, że z czasem nauczymy się go pilotować ja należy.
No chyba, że Dron tych lekcji nie wytrzyma.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zabawa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą zabawa. Pokaż wszystkie posty
11 grudnia 2015
21 września 2014
Gumkowy szał
Zaczęło się już na wakacjach. Pewnego wieczoru spotkaliśmy
dziewczynkę, która robiła bransoletki z gumek na sprzedaż. Oczywiście kupiliśmy po jednej dla każdego. Już wtedy razem z mamą
zaczęłyście przyglądać się jak dziewczynka robi te bransoletki z gumek.
Następnego dnia, wypatrzyłyście gdzieś na straganie te kolorowe gumki i kupiłyście kilka paczek.
Od wakacji minęło już ładnych kilka tygodni, a gumkowy szał
nie minął. W domu nie ma chyba miejsca, gdzie nie można znaleźć jakiejś kolorowej
gumki. Nawet jak przychodzą do Ciebie koleżanki to razem robicie bransoletki.
Mało tego nawet chłopaki kupili sobie ostatnio gumki i robią bransoletki.
Niedawno kupiliśmy też takie długie krosno do robienia
bransoletek, teraz naszą mamę to
naprawdę potrafi ponieść kreatywność.
Bardzo się cieszę, że spodobało Ci się robienie bransoletek
z tych kolorowych gumek.
Ciekawie się ile zrobicie bransoletek do końca tego roku?
Coś czuje że trzeba będzie liczyć w setkach ;)
Ciekawie się ile zrobicie bransoletek do końca tego roku?
Coś czuje że trzeba będzie liczyć w setkach ;)
16 września 2011
Masz już 5 lat!
13 sierpnia miałaś piąte urodziny.
Całą uroczystość podzieliliśmy z mamą na dwa dni. W sobotę odbyła się imprezka dla twoich kolegów i koleżanek, a w niedzielę dla rodziny.
W prezencie urodzinowym, na który złożyła się większość rodziny , dostałaś trampolinę.
Pamiętam jak skręcałem ją z wujkiem Grześkiem i pod sam koniec składnia przyszłaś razem z mamą. Ty miałaś zamknięte oczy i mama Cię prowadziła. Jak tylko odsłoniłaś oczy to ze zdziwienia otworzyłaś buzię i tak stałaś chwilkę. Już myślałem, że się nie ruszysz. Widać było, że prezent zrobił na Tobie ogromne wrażenie.
W sobotę był pierwszy dzień urodzin, na którym zjawili się koledzy i koleżanki z przedszkola. Oczywiście trampolina, była bardzo udaną atrakcją i prawie przez cały czas ktoś na niej skakał. A porządku na trampolinie pilnowała Twoja kuzynka Karolina i muszę przyznać, że zdała egzamin. Pilnowała, żeby na trampolinie były tylko trzy osoby i żeby nikomu nic się nie stało.
Mieliście też rozłożony namiocik plażowy, który też był bardzo udanym prezentem. Bawiliście się tam lalkami i innymi prezentami, które jeszcze dostałaś.
Cała sobota, była pełna śmiechu, zabawy i krzyków. Mało który z gości chciał iść do domu, jak już przyszła pora.
A w niedziele urodziny były podwójne, bo razem z Tobą urodziny miał Bartek. Było bardzo dużo gości. To był też bardzo udany dzień. Całe urodziny były bardzo udane i wiemy razem z mamą, że byłaś z nich zadowolona, a najbardziej zadowolona byłaś z prezentów.
Całą uroczystość podzieliliśmy z mamą na dwa dni. W sobotę odbyła się imprezka dla twoich kolegów i koleżanek, a w niedzielę dla rodziny.
W prezencie urodzinowym, na który złożyła się większość rodziny , dostałaś trampolinę.
Pamiętam jak skręcałem ją z wujkiem Grześkiem i pod sam koniec składnia przyszłaś razem z mamą. Ty miałaś zamknięte oczy i mama Cię prowadziła. Jak tylko odsłoniłaś oczy to ze zdziwienia otworzyłaś buzię i tak stałaś chwilkę. Już myślałem, że się nie ruszysz. Widać było, że prezent zrobił na Tobie ogromne wrażenie.
W sobotę był pierwszy dzień urodzin, na którym zjawili się koledzy i koleżanki z przedszkola. Oczywiście trampolina, była bardzo udaną atrakcją i prawie przez cały czas ktoś na niej skakał. A porządku na trampolinie pilnowała Twoja kuzynka Karolina i muszę przyznać, że zdała egzamin. Pilnowała, żeby na trampolinie były tylko trzy osoby i żeby nikomu nic się nie stało.
Mieliście też rozłożony namiocik plażowy, który też był bardzo udanym prezentem. Bawiliście się tam lalkami i innymi prezentami, które jeszcze dostałaś.
Cała sobota, była pełna śmiechu, zabawy i krzyków. Mało który z gości chciał iść do domu, jak już przyszła pora.
A w niedziele urodziny były podwójne, bo razem z Tobą urodziny miał Bartek. Było bardzo dużo gości. To był też bardzo udany dzień. Całe urodziny były bardzo udane i wiemy razem z mamą, że byłaś z nich zadowolona, a najbardziej zadowolona byłaś z prezentów.
14 sierpnia 2011
Wczasy w Rowach
W tym roku pojechaliśmy na wczasy do nadmorskiej miejscowości Rowy.
Pewnie tego nie pamiętasz, ale byliśmy już tam na wczasach trzy lata temu. Już wtedy nam się tam bardzo podobało. No i pewnie dlatego mama zdecydowała, że spędzimy tam dwa tygodnie.
Prawie przez cały czas mieliśmy ładną pogodę i mogliśmy wylegiwać się na plaży. Oczywiście dla Ciebie największą frajdą były kąpiele w morzu. Woda miała tylko piętnaście stopni, ale specjalnie Ci to nie przeszkadzało, bo siedziałaś w niej aż Ci usta nie zsiniały.
Oprócz samego morza było tam wiele innych atrakcji: place zabaw, trampoliny, sklepy, kramy, gry i automaty z małymi zabawkami. Nie było dnia, żebyśmy nie zahaczyli o co najmniej trzy atrakcje.
Na szczęście na terenie pensjonatu, w którym mieszkaliśmy była duża trampolina, na której wyskakałaś się chyba za wszystkie czasy.
Szybko też poznałaś nowe koleżanki i kolegów, z którymi bawiłaś się do późnego wieczora na niewielkim placu zabaw, znajdującym się na terenie naszego pensjonatu.
Oprócz wyjść na plażę i zabaw na podwórku dużo spacerowaliśmy po samej miejscowości. A tak dokładnie to ja spacerowałem z mamą, nosząc Ciebie na barana. I chyba więcej „przeszłaś” siedząc na naszych ramionach niż chodząc na swoich nogach.
Ale nie narzekamy, bo na wczasach byłaś bardzo grzeczna i z chęcią nosiliśmy Cię na barana. Co prawda po dłuższych odcinkach bolały nas ramiona, a ciebie nogi, ale jakoś dawaliśmy radę.
Jak dla mnie, to w przyszłym roku, też możemy pojechać do Rowów. Bo spędziliśmy tam dwa tygodnie udanych wakacji i chyba każde z nas wypoczęło na swój sposób.
Ale nie wiadomo co na to mama i czy przypadkiem, za rok, nie poniesie nas całkiem gdzieś indziej...
29 stycznia 2011
Bal przebierańców
Pech chciał, że w czasie kiedy miała się odbyć zabawa karnawałowa w przedszkolu, rozchorowałaś się. Bardzo wszyscy żałowaliśmy, bo już od jakiegoś czasu na to czekaliśmy. Nawet rodzice mogli przyjść na ten bal. Oczywiście pod warunkiem, że też by się przebrali.
Ale nic to.
Postanowiliśmy z mamą, że urządzimy Ci bal karnawałowy w domu. I tak też zrobiliśmy.
Zaczęliśmy od udekorowania Twojego pokoju, który miał być salą balową. Z Twoją pomocą poszło nam szybko i sprawnie. Po kilku minutach pokój był udekorowany.
Potem przyszedł czas na nasze przebrania. Mama miał przebrać się za wróżkę, ja z motylka, a Ty za księżniczkę. I tak też się stało.
Jak już byliśmy przebrani, to mogliśmy zacząć bal.
Były tańce i inne zabawy: ścigaliśmy się w workach, bawiliśmy się w starego niedźwiedzia i śpiewaliśmy piosenki.
Było bardzo sympatycznie i wesoło.
A w przyszłym roku mamy nadzieje, że będziesz zdrowa i będziemy się bawić na prawdziwym balu.
Ale nic to.
Postanowiliśmy z mamą, że urządzimy Ci bal karnawałowy w domu. I tak też zrobiliśmy.
Zaczęliśmy od udekorowania Twojego pokoju, który miał być salą balową. Z Twoją pomocą poszło nam szybko i sprawnie. Po kilku minutach pokój był udekorowany.
Potem przyszedł czas na nasze przebrania. Mama miał przebrać się za wróżkę, ja z motylka, a Ty za księżniczkę. I tak też się stało.
Jak już byliśmy przebrani, to mogliśmy zacząć bal.
Były tańce i inne zabawy: ścigaliśmy się w workach, bawiliśmy się w starego niedźwiedzia i śpiewaliśmy piosenki.
Było bardzo sympatycznie i wesoło.
A w przyszłym roku mamy nadzieje, że będziesz zdrowa i będziemy się bawić na prawdziwym balu.
9 stycznia 2011
Przedstawienie
W sobotę byliśmy z mamą zajęci sprzątaniem domu.
Jakoś tak w południe przyszedł do Ciebie Bartek i bawiliście się razem w pokoju, a my w tym czasie mogliśmy spokojnie ogarnąć całą chatę.
Popołudniu zawołaliście nas na przedstawienie, które sami wymyśliliście. Ja i mama nie wiedzieliśmy co kombinujecie, ale razem z babcią poszliśmy na górę i rozsiedliśmy się na przygotowanych dla nas miejscach.
Myśleliśmy że to będą jakieś wygłupy i nie spodziewaliśmy się, że potraficie razem coś takiego wymyślić.
Okazało się, że Bartek ma naprawdę talent aktorski, a jego spontaniczny występ był bardzo zabawny.
Tobie też bardzo dobrze poszło, ale to Bartek grał w tym przedstawieniu główną rolę.
Razem z mamą i babią nie mogliśmy wyjść z podziwu, że sami na to wpadliście. Oczywiście po występie okazało się, że trzeba za oglądanie zapłacić.
No i zapłaciliśmy bo było za co.
Jakoś tak w południe przyszedł do Ciebie Bartek i bawiliście się razem w pokoju, a my w tym czasie mogliśmy spokojnie ogarnąć całą chatę.
Popołudniu zawołaliście nas na przedstawienie, które sami wymyśliliście. Ja i mama nie wiedzieliśmy co kombinujecie, ale razem z babcią poszliśmy na górę i rozsiedliśmy się na przygotowanych dla nas miejscach.
Myśleliśmy że to będą jakieś wygłupy i nie spodziewaliśmy się, że potraficie razem coś takiego wymyślić.
Okazało się, że Bartek ma naprawdę talent aktorski, a jego spontaniczny występ był bardzo zabawny.
Tobie też bardzo dobrze poszło, ale to Bartek grał w tym przedstawieniu główną rolę.
Razem z mamą i babią nie mogliśmy wyjść z podziwu, że sami na to wpadliście. Oczywiście po występie okazało się, że trzeba za oglądanie zapłacić.
No i zapłaciliśmy bo było za co.
29 grudnia 2010
Igloo
Następnie w górce musiałem wykopać pomieszczenie i wykopałem takie w którym mieścicie się wszyscy. A Ty i Bartek to nawet nie musicie się schylać.
Podłączyłem też światło w igloo, żebyście mogli się bawić jak będzie ciemno.
Wieczorem jak już szliśmy do domu wylałem na śnieżną budowlę kilka wiader wody, żeby wszystko się lepiej trzymało.
Po paru dniach spadło dużo śniegu i dziadek odśnieżając podwórko dorzucił go na igloo. Ja potem tylko ten śnieg uklepałem, pomogłem wam zrobić okienka i wyrównałem ściany.
Miłej zabawy Zośka ;)
Mój przepis na igloo:
Kilka ton śniegu, troszkę czasu i satysfakcja dzieci gwarantowana.
27 grudnia 2010
Świąteczne pierniczki
Rok temu upiekła je pierwszy raz i były pyszne.
Przygotowanie pierników odbyło się w niedzielę, na dwa tygodnie przed świętami. Oczywiście przy Twojej pomocy, bo bez niej, to na pewno nic by z tego nie wyszło. Pomagałaś dodawać składniki do ciasta, a potem je ugniatać. Zasypywałaś mąką stolnicę jak ciasta za bardzo się do niej lepiło. A potem razem z mamą wałkowałyście ile sił...
Przy wycinaniu pierników pomagał też Jakub, który przyjechał z rodzicami na obiad.
Tak ja w zeszłym roku, bardzo przydały się Twoje foremki, dzięki którym pierniczki miały kształt piesków, serduszek, kółek i innych.
Mama zrobiła tyle ciasta, że wyszło z tego kilka blaszek pierniczków, które potem wypiekaliście w piekarniku. Przed włożeniem pierników do pieczenia mama porobiła w nich dziurki zapałką, żeby potem można było je powiesić na choince.
Pierniczki po upieczeniu były twarde jak kamień, ale to nic, bo w tamtym roku też tak było, a po kilkunastu dniach pierniczki zmiękły.
Nasza mama nie poprzestała na upieczeniu pierniczków i postanowiła je upiększyć kolorowym lukrem, który na tą okazje kupiła.
I musimy jej przyznać, że pierniczki wyglądały przepięknie.
A dodatkowo z tych pierniczków zrobiła też etykiety do prezentów z imionami naszych najbliższych.
Nie ma co Zośka, nasza mama to prawdziwy skarb.
30 sierpnia 2010
Masz już cztery lata!
Co prawda troszkę padało, ale na szczęście było ciepło. Zresztą nie padało długo i mogliście się bawić na podwórku. Tego dnia największą atrakcją była zjeżdżalnia i zjazd tyłem. Na dole stał ktoś dorosły i pilnował, żebyście nie zrobili sobie krzywdy. Było wesoło.
Potem Tomaszek robił bańki, a wy staraliście się je wszystkie połapać. Wiatr, co prawda, wam tego nie ułatwiał, ale i tak większość baniek utrzymywała się w powietrzu maksymalnie kilka sekund.
To był naprawdę udany dzień i wszyscy dobrze się bawili.
A mama i ja życzymy Ci kochanie wszystkiego co najlepsze, zdrowia i spełnienie wszystkich marzeń. Nawet tych których jeszcze nie masz...
31 lipca 2010
Pożegnanie z morzem
Jak świeciło słonko, to siedzieliśmy na plaży. Jak padał deszcz to zwiedzaliśmy różne miejsca i kręciliśmy się po okolicy. Odwiedziliśmy chyba wszystkie place zabaw, które znajdowały się w promieniu dwóch kilometrów, a niektóre to nawet i dalej. Najedliśmy się lodów i gofrów. Przeszliśmy obok tysiąca straganów, budek, kramów i innych namiotów, w których można było kupić chińszczyznę.
Zrobiliśmy wiele kilometrów spacerując tu i tam. Ty zrobiłaś ich dużo mniej, bo większość czasu siedziałaś na ramionach mamy lub moich i licznik Ci się nie kręcił.
Poznałaś wiele nowych koleżanek i kolegów, z którymi bawiłaś się na podwórku.
Było tak fajnie, że w ostatni dzień naszych wczasów, kiedy poszliśmy pożegnać się z morzem, nie mogłaś powstrzymać łez i płakałaś z tęsknoty za nim.
Ale nie ma co się smucić, bo na pewno jeszcze nie raz przyjedziemy nad morze.
19 lipca 2010
Lana niedziela
To była bardzo słoneczna niedziela. Tego dnia również były urodziny dziadka Mietka. Przyjechał do nas Jakub z rodzicami i jedliśmy obiad na dworze.
Było tak gorąco, że biegaliście po podwórku w samych majtkach.
Z tego co pamiętam, to zaczął Jakub i oblał dziadka wodą z wiaderka. A dziadek długo się nie zastanawiał. Szybko rozebrał się i został w samej koszulce i majtkach.
Potem w te pędy pobiegł do beczek z wodą, która w normalnych warunkach służy do podlewania kwiatów. Ale wtedy z racji wyższej potrzeby, woda miała posłużyć do podlewania dzieci.
No i się zaczęło. Woda z wiader i wiaderek lała się litrami. Chłopaki z Tobą atakowali dziadka, a Ten w pojedynkę bronił się jak lew, miotając wodę na lewo i prawo.
Po kilku chwilach wszyscy byli mokrzy, zadowoleni i orzeźwieni przez dwieście lirów chłodnej wody.
Zabawa była przednia, tylko kwiatów nie było potem czym podlać.




Było tak gorąco, że biegaliście po podwórku w samych majtkach.
Z tego co pamiętam, to zaczął Jakub i oblał dziadka wodą z wiaderka. A dziadek długo się nie zastanawiał. Szybko rozebrał się i został w samej koszulce i majtkach.
Potem w te pędy pobiegł do beczek z wodą, która w normalnych warunkach służy do podlewania kwiatów. Ale wtedy z racji wyższej potrzeby, woda miała posłużyć do podlewania dzieci.
No i się zaczęło. Woda z wiader i wiaderek lała się litrami. Chłopaki z Tobą atakowali dziadka, a Ten w pojedynkę bronił się jak lew, miotając wodę na lewo i prawo.
Po kilku chwilach wszyscy byli mokrzy, zadowoleni i orzeźwieni przez dwieście lirów chłodnej wody.
Zabawa była przednia, tylko kwiatów nie było potem czym podlać.
2 czerwca 2010
Ślimakowa mama.
Niedawno jak byliśmy u babci Heli, to postanowiliśmy potrenować jazdę na rowerze.Zabraliśmy rower na ulicę i troszkę sobie po niej pojeździliśmy. To znaczy Ty jeździłaś, a ja ganiałem za Tobą trzymając kij zamontowany do rowerka.
Naszą jazdę zakończył mały ślimak, który wtargnął na ulicą i którego prawie najechałaś.
Szybko zeszłaś z rowerka i zaczęłaś go oglądać. Zaraz też zauważyłaś następnego ślimaka. Podniosłaś oba i zaczęłaś się im przyglądać. Zaproponowałem, że możesz je położyć na przednim błotniku w rowerze. Jak się później okazało zmieściła się tam ich ponad dziesięć.
Zorganizowaliśmy im małą przejażdżkę rowerową na podwórko. Przejażdżka zakończyła się przy piaskownicy.
Potem wszystkie ślimaki zostały przeniesione na ławkę przy piaskownicy i tam zaczęłaś się im porządnie przyglądać.
Przyniosłaś im też trawy, żeby nie były głodne.
Potem mama nierozważnie położyła na ławce bukiet kwiatów i chyba o nim zapomniała.
Ślimaki najwidoczniej też muszą lubić kwiaty, bo niektóre z nich zaczęły zmierzać w ich kierunku.
Nie zwracałaś na to uwagi, bo byłaś zajęta rozdzielaniem ślimaków, które zaczęły wchodzić jeden na drugiego.
W pewniej chwili popatrzyłaś na bukiet i zobaczyłaś, że dwa ślimaki już wlazły na liście w bukiecie.
Wstałaś i narobiłaś takiego hałasu jak by co najmniej gdzieś się paliło.
Na szczęście ślimaki nie wyrządził większych szkód i bukiet nie ucierpiał.
Jak jechaliśmy już do domu to zostawiliśmy ślimaki na ławce przy piaskownicy, bo tam był ich domek.
Co prawda kolejnego dnia już ich tam nie było, ale przecież zawsze można nazbierać nowych.
31 maja 2010
Festyn z okazji Dnia Dziecka i Mamy
Więc gdy tylko skończyliśmy sprzątanie i porządki na podwórku, też postanowiliśmy się wybrać i zobaczyć czy będzie coś ciekawego.
Jeszcze zanim weszliśmy do parku, zobaczyliśmy wielki dmuchany zamek, w którym była zjeżdżalnia. Tuż obok stała trampolina.
Było dużo straganów z zabawkami, grała muzyka i było bardzo sympatycznie. Można też było bawić się na placu zabaw, obleganym tłocznie przez dzieci.
A głębiej w Parku można było coś zjeść i kupić losy na loterii (mama to nawet wygrała grilla na kółkach, a Ty puzzle. Ja się nie będę chwalił…).
Najwięcej czasu spędziliśmy chyba na placu zabaw, ale też oczywiście zaliczyłaś zamek i trampolinę.
W między czasie zjedliśmy coś tam z grilla. Ja karczek (ale był taki sobie), a mama kupiła białą kiełbaskę, którą się nie najadła, bo prawie całą jej zjadłaś ;)
Na festynie spotkałaś też Julkę i Jagodę, z którymi tańczyłaś na parkiecie i bawiłaś się na placu zabaw.
Byli też chłopaki Miciaki, z którymi grałaś w tenisa i rozmawiałaś na ławcę.
A najlepszą atrakcją na placu zabaw było zjeżdżanie na rurce, oczywiście przy asyście któregoś z rodziców.
To był naprawdę bardzo udany festyn, na którą w pełni sobie zasłużyłaś, bo dawno już w sobotę nie byłaś taka grzeczna jak tym razem.
Ja i mama też świetnie się bawiliśmy, ale i tak największą radość sprawiała nam Twoja roześmiana buzia.
Wycieczka do Sobótki
W czwartek było przedstawienie z okazji Dnia Mamy i Taty a w piętek pojechaliście na wycieczkę do Sobótki. Pojechały wszystkie przedszkolaki i razem z paniami, było was ponad setka. Pewnie dlatego też przyjechał po was piętrowy autobus.
To była Twoja pierwsza autokarowa wycieczka i nie powiem, ale razem z mamą troszkę się martwiliśmy. Jak się później okazało nie potrzebnie, bo wycieczka była bardzo udana.
Pogoda była idealną, cały dzień był bardzo słoneczny i ciepły, co ostatnimi czasy rzadko się zdarza.
Z Twoich opowiadań wiemy, że był grill i różne atrakcje. Ale nie było, żadnego wilka i niedźwiedzia (może to i lepiej).
Ogólnie byłaś zadowolona, dlatego i my się cieszyliśmy, że pojechałaś i dobrze się bawiłaś.
Dzień mamy i taty w przedszkolu.
W zeszły czwartek w przedszkolu zorganizowany był dzień mamy i taty. Byliśmy tam razem z mamą, żeby zobaczyć co też przygotowaliście. To był bardzo wyjątkowy dzień i dlatego też przedszkolaki przygotowały przedstawienie.
Na początku był wierszyk na powitanie. Zresztą też miałaś swój wierszyk do powiedzenia i naprawdę ładnie Ci to wyszło.
Były piosenki i tańce. Wszyscy rodzice byli pełni podziwu, że potraficie tak ładnie śpiewać i tańczyć.
Oczywiście po każdej piosence był ukłon i oklaski. Bardzo dużo oklasków, bo w pełni sobie na nie zasłużyliście.
Dostaliśmy też prezenty. Mama dostała laurkę i kwiatek, a ja dostałem rysunek.
Na koniec pył poczęstunek, z którego najbardziej to właśnie Wy się cieszyliście.
Po poczęstunku można się było jeszcze trochę pobawić i poszaleć.
Całe przedstawienie było super, wszystkie przedszkolaki dobrze się bawiły, rodzice zresztą też.
A mamę i mnie rozpierała duma jak śpiewałaś, tańczyłaś i mówiłaś wierszyk.
7 marca 2010
Zosia i komputer
Kilka dni temu zapytałaś czy możesz pograć na komputerze. Zgodziłem się, ale nie wiedziałem czy sobie poradzisz.
Znaleźliśmy stronę z grami dla maluchów http://ciufcia.pl/ i pierwszą grą jaką znalazłem były puzzle.
Pokazałem Ci jak trzymać myszkę i który przycisk trzeba naciskać.
Na początku było trudno bo myszka jest dość duża i jak dla Ciebie to troszkę nieporęczna.
Przez kilka dni uczyłaś się poruszać myszką i naciskać przycisk.
Nie obyło się też bez nerwów, kiedy to myszka nie zadziałała tak jak chciałaś i musiałaś ją doprowadzić do porządku mocno uderzając nią o stół. Na szczęście nic jej się nie stało.
Po dwóch dniach nauki opanowałaś poruszanie się muszką po ekranie i naciskanie odpowiedniego przycisku.
Po kilku następnych okazało się, że potrafisz już sama poruszać się po stronie z grami, wybierać inne gry i w nie grać.
A niedawno mama znalazła stronę na której można ubierać lalki. Strasznie Ci się to spodobało i muszę przyznać, że dajesz radę.
Na razie pozwalamy Ci bawić się na komputerze
Mam nadzieje, że czasami też będę mógł coś zrobić na komputerze.
Znaleźliśmy stronę z grami dla maluchów http://ciufcia.pl/ i pierwszą grą jaką znalazłem były puzzle.
Pokazałem Ci jak trzymać myszkę i który przycisk trzeba naciskać.
Na początku było trudno bo myszka jest dość duża i jak dla Ciebie to troszkę nieporęczna.
Przez kilka dni uczyłaś się poruszać myszką i naciskać przycisk.
Nie obyło się też bez nerwów, kiedy to myszka nie zadziałała tak jak chciałaś i musiałaś ją doprowadzić do porządku mocno uderzając nią o stół. Na szczęście nic jej się nie stało.
Po dwóch dniach nauki opanowałaś poruszanie się muszką po ekranie i naciskanie odpowiedniego przycisku.
Po kilku następnych okazało się, że potrafisz już sama poruszać się po stronie z grami, wybierać inne gry i w nie grać.
A niedawno mama znalazła stronę na której można ubierać lalki. Strasznie Ci się to spodobało i muszę przyznać, że dajesz radę.
Na razie pozwalamy Ci bawić się na komputerze
Mam nadzieje, że czasami też będę mógł coś zrobić na komputerze.
16 stycznia 2010
Zjeżdżalnia
A ostatnio napadało strasznie dużo śniegu. Ale naprawdę tyle, że chyba jeszcze tyle śniegu nie widziałem.
Więc niewiele myśląc postanowiłem zrobić wam zjeżdżalnie, po której będzie można zjeżdżać na worku.
Razem z wujkiem Grzesiem nawieźliśmy kilkanaście taczek śniegu, którego było pod dostatkiem i usypaliśmy z niego rynnę, w której będzie się ślizgał worek.
Zjeżdżalnie robiliśmy i poprawialiśmy kilka dni, ale za to teraz na worku można dojechać prawie do chodnika.
A wczoraj jak przyjechała Karolina okazało się, że można po naszej zjeżdżalni zasuwać na sankach (takich plastikowych), a na dodatek jedzie się strasznie daleko.
Subskrybuj:
Posty (Atom)




